شماره ۲۸۲ - تنی دارد بنامیزد ز جان به

تنی دارد بنامیزد ز جان به
نه از جان من از جان جهان به ۱

رخی بهتر ز ماه بدر صد بار
قدی صد بار از سرو روان به ۲

گل روئی که گوئی لوحش الله
ز گل نیکوتر و از ارغوان به ۳

می از دست تو یک شب تا سحرگاه
ز آب خضر و عمر جاودان به ۴

مگو زاهد به رندان خرابات
که باغ جنت از کوی مغان به ۵

می و میخانه باشد می کشان را
ز آب کوثر و باغ جنان به ۶

نشاید تافتن از دلبری روی
که نتوان یافتن دیگر از آن به ۷

چو می گردد به عکس خواهش ما
نگردد بعد از این گر آسمان به ۸

بود شعر رفیق از غیر بهتر
ولیکن گفتهٔ حافظ از آن به ۹