هوش مصنوعی:
این شعر از عشق ناامیدانه و یکطرفه سخن میگوید، جایی که شاعر از بیوفایی و بیتوجهی معشوق شکایت دارد. او اشاره میکند که معشوق هزاران عاشق دارد اما به هیچیک وفادار نیست. شاعر با وجود تحقیر شدن، همچنان به عشق خود ادامه میدهد و حتی از رفتار بد معشوق دفاع میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیدهای مانند ناامیدی، تحقیر و وفاداری در شعر وجود دارد که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۲۹۲ - کی تو چو من ای نگار داری
کی تو چو من ای نگار داری
چون من تو یکی هزار داری ۱
صد عاشق بی قرار داری
صد چیست که صد هزار داری ۲
یک وعده وفا نکرده خلقی
هر گوشه در انتظار داری ۳
روزی بکسی نمی کنی شام
خوی بد روزگار داری ۴
چون گل دارم عزیزت ای گل
چون خارم اگرچه خوار داری ۵
در رخنه ی پیرهن گلستان
در چاک قبا بهار داری ۶
کار تو جفاست رو جفا کن
با مهر و وفا چه کار داری ۷
ما را چو رفیق از تو فخر است
هر چند ز ما تو عار داری ۸
چون من تو یکی هزار داری ۱
صد عاشق بی قرار داری
صد چیست که صد هزار داری ۲
یک وعده وفا نکرده خلقی
هر گوشه در انتظار داری ۳
روزی بکسی نمی کنی شام
خوی بد روزگار داری ۴
چون گل دارم عزیزت ای گل
چون خارم اگرچه خوار داری ۵
در رخنه ی پیرهن گلستان
در چاک قبا بهار داری ۶
کار تو جفاست رو جفا کن
با مهر و وفا چه کار داری ۷
ما را چو رفیق از تو فخر است
هر چند ز ما تو عار داری ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۱ - ای خوی بد ای دلبر بدخو که تو داری
گوهر بعدی:شماره ۲۹۳ - نظر سوی دل افگاری نداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.