هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از درد عشق و جدایی سخن میگوید. شاعر از بیمهری معشوق و رنجهای عاطفی خود مینالد و به آسمان و روزگار شکایت میکند. او از تأثیرات عمیق این عشق بر دل و جان خود و دیگران میگوید و از بیپناهی و تنهایی خود در این راه شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان کمسال سنگین باشد. همچنین، درک کامل مفاهیم و احساسات بیانشده نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۹۸ - به غیر آن ماه را بیمهر با من مهربان کردی
به غیر آن ماه را بیمهر با من مهربان کردی
خلاف عادت خودکردنی ای آسمان کردی ۱
نهادی داغ هجرم بر دل و از دیده ام رفتی
دلم را خون چکان و دیده ام را خونفشان کردی ۲
مشو از حرف بدگو بدگمان وز در مران ما را
که عمری آزمودی روزگاری امتحان کردی ۳
بعشوه طاقت جان و تن شیخ و صبی بردی
بغمزه غارت دین و دل پیر و جوان کردی ۴
ندارد بر فغان و ناله ام گوشی رفیق ارنه
بکویش روزها نالیدی و شبها فغان کردی ۵
خلاف عادت خودکردنی ای آسمان کردی ۱
نهادی داغ هجرم بر دل و از دیده ام رفتی
دلم را خون چکان و دیده ام را خونفشان کردی ۲
مشو از حرف بدگو بدگمان وز در مران ما را
که عمری آزمودی روزگاری امتحان کردی ۳
بعشوه طاقت جان و تن شیخ و صبی بردی
بغمزه غارت دین و دل پیر و جوان کردی ۴
ندارد بر فغان و ناله ام گوشی رفیق ارنه
بکویش روزها نالیدی و شبها فغان کردی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۷ - مرا محروم از آن آستان کردی نکو کردی
گوهر بعدی:شماره ۲۹۹ - خوشا روزی و حبذا روزگاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
