هوش مصنوعی:
این متن شعری است که درد هجران، بیوفایی و رنج عاشق را بیان میکند. شاعر از تاریکی روزها و شبهایش میگوید و از معشوق بیوفا میخواهد که جفا را کم کند. او امیدوار است که معشوق رویش را نشان دهد تا آرامش یابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد هجران و جفا نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۳۰۰ - شد روزها که دارم بی مهر روی ماهی
شد روزها که دارم بی مهر روی ماهی
صبحی چو شام تاری روزی چو شب سیاهی ۱
نگذارم و نگاهم چون زین الم که دارم
هجران جان گدازی حرمان جسم کاهی ۲
ای بی وفا خدا را کم کن جفا که ما را
جز مهر نیست جرمی غیر از وفا گناهی ۳
تا کی ز درد و داغت ریزم شب و کشم روز
هردم ز دیده اشکی هر لحظه از دل آهی ۴
بنمای رخ نگارا گر بنگرد چه باشد
چشم امیدواری روی امید گاهی ۵
لب بست و چشم پوشید پیشت رفیق و جان داد
در آرزوی حرفی، در حسرت نگاهی ۶
صبحی چو شام تاری روزی چو شب سیاهی ۱
نگذارم و نگاهم چون زین الم که دارم
هجران جان گدازی حرمان جسم کاهی ۲
ای بی وفا خدا را کم کن جفا که ما را
جز مهر نیست جرمی غیر از وفا گناهی ۳
تا کی ز درد و داغت ریزم شب و کشم روز
هردم ز دیده اشکی هر لحظه از دل آهی ۴
بنمای رخ نگارا گر بنگرد چه باشد
چشم امیدواری روی امید گاهی ۵
لب بست و چشم پوشید پیشت رفیق و جان داد
در آرزوی حرفی، در حسرت نگاهی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - خوشا روزی و حبذا روزگاری
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - بسی ز اهل وفا گرچه از جفا کشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.