شماره ۳۰۷ - اگر رود سر من چون حباب بر سر می

اگر رود سر من چون حباب بر سر می
نمی رود ز سر من هوای ساغر می ۱

تو و بهشت و من و میکده برو زاهد
تراست گر می کوثر مراست کوثر می ۲

من آن حریف سمندر طبیعتم که مرا
دماغ تر نشود جز به آتش تر می ۳

چه غم ز گردش مهر و مهم به میخانه
هلال جام بود تا به دور اختر می ۴

ز جام جم اگر آب خضر دهند مرا
که این به جای میست آن به جای ساغر می ۵

نه جام جم به بر من بود مقابل جام
نه آب خضر بود پیش من برابر می ۶

به من که تفته روانم ز تاب رنج خمار
به من که سوخته جانم ز سوز اخگر می ۷

بده پیاله ای از آب جانفزای شراب
بیار جرعه ای از راح روح پرور می ۸

رفیق روز و شب از مهر و ماه مستغنی است
ز نور جوهر جام و صفای گوهر می ۹