شماره ۱۵ - ای آتش از رخت به درون لاله زار را

ای آتش از رخت به درون لاله زار را
صد داغ از بهشت تو بر دل بهار را ۱

گر بر گل تو رخصت نالیدنش دهند
از شوق ناله جان به لب آید هزار را ۲

خاری به دل خلیده مپندار بی جهت
در مرغزار ناله این مرغ زار را ۳

مانی کجاست تا به معانی نظر کند
در طلعت تو صنعت صورت نگار را ۴

ساقی میم از آن لب شیرین چنانکه کرد
مستغنی از شراب و شکر باده خوار را ۵

در دوستی جفای تو سهل است چون کنم
بد عهدی زمانه ناسازگار را ۶

اشک محیط زا چو گذشت از گهر چه فرق
فرقی اگر ز لجه ندانم کنار را ۷

دامن به موج دیده کنم شرم زنده رود
تا جای زیبد این لب جو سرو یار را ۸

ای دل به لعبتی چه درافتی که ترک وی
از یک نگه پیاده کند صد سوار را ۹

تا در صفات یار صفایی نکو رسید
نشناخت سر حکمت پروردگار را ۱۰