شماره ۲۹ - بر آن سرم که نهم سر به پای جانان را

بر آن سرم که نهم سر به پای جانان را
کنم به دست ارادت نثار او جان را ۱

خدا کند بهکرامت فزوده محض کرم
ز من قبول کند این کمینه قربان را ۲

به جاه و دولت و دست و زبان ادا چو نشد
به جان قضا کنم از وی سپاس احسان را ۳

مرا که چهر و لبت شد به کام دل چه کنم
حدیث کوثر و اوصاف باغ رضوان را ۴

دلم کجا رهد از قید این پریشانی
مگرتو جمع کنی طره ی پریشان را ۵

مطاف زلف پریشان حریم طلعت خویش
به گرد حور ببین جمع حزب شیطان را ۶

هزار دامن خاک از کفت به سر کردم
کشیدی از کف من تا به خشم دامان را ۷

به طول روز فراقت مرا شبی پاید
که با تو شرح کنم روزگار هجران را ۸

ز بوی وصل جمالت به جان مهجورم
همان رسد که ز باد بهار بستان را ۹

به راه عشق و ز اول پی از کفم بردی
درنگ و دین و دل اسلام وعقل وایمان را ۱۰

صفایی از تو به جور و جفا نتابد روی
به لطف و مهر چه کار است بنده فرمان را ۱۱