شماره ۳۸ - در پی وصل جفا جوی ستم پاره ی ما

در پی وصل جفا جوی ستم پاره ی ما
تا دل از هجر نشد پاره نشد چاره ی ما ۱

یا فراقم بکشد یا به وصالت برسیم
تا چه اندیشه کند رای تو درباره ی ما ۲

دیده در پوست نگنجد گه دیدار مگر
عین شادی شده پیوند به نظاره ی ما ۳

دیگر ایام بهار آمد و وقت است که باز
عذر صد توبه بخواهد لب می خواره ی ما ۴

شدم آشفته به عفوی کآید روشن
چشم صد یوسف از این پیراهن پاره ی ما ۵

نشترم ز آن مژه بر سینه چنان زد که هنوز
می رود خون دل از دیده به رخساره ی ما ۶

گفتم آرم به ترحم دلت از زاری گفت
چه کند قطره ی باران تو باخاره ی ما ۷

گفتم از نوش لبت بخش من آخرکوگفت
می نسازد به مزاج توشکر پاره ی ما ۸

الفتی هست صفایی به سهی قدانم
بوده از سرو مگرتخته ی گهواره ی ما ۹