هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و وفاداری سخن میگوید و بیان میکند که دلش تا زمانی که به وصال معشوق نرسد، شاد نخواهد شد. او همچنین از بیوفایی معشوق گلایه میکند و آرزو میکند که عهد و پیمان معشوق با او محکم و پایدار بماند.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از مفاهیم شعری و ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
رباعی ۱۷۵ - ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
تا کار تو چون زلف تو درهم نشود ۱
با من به وفا عهد تو محکم نشود
تا باد نکویی ز سرت کم نشود ۲
تا کار تو چون زلف تو درهم نشود ۱
با من به وفا عهد تو محکم نشود
تا باد نکویی ز سرت کم نشود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴ - زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶ - یک روز دلت به مهر ما نگراید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
