خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد هجران و عشق سخن می‌گوید و از معشوق خود می‌خواهد که به رنج‌های او پایان دهد. او با توصیف زیبایی‌های معشوق و مقایسه‌اش با ماه و سرو، عمق احساسات خود را نشان می‌دهد. همچنین، شاعر از نصیحت‌های ناصحان گله می‌کند و می‌گوید که این نصایح تنها بر آتش حرص او افزوده‌اند. در نهایت، او آرزو می‌کند که معشوق همیشه در آسایش باشد و عمرش با یاد لطف و قهر معشوق بگذرد.

رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شاعرانه ممکن است برای سنین پایین تر چالش‌برانگیز باشد.

نگارینا تو با چندین ملاحت
مرا بهبود یابد کی جراحت

منت مایل به راحت رنج خود را
تو در رنجم پسندی یا به راحت

حلالت باد خونم زانکه هجران
حرامم ساخت برجان استراحت

مرا ناصح نصیحت گو مفرمای
که جز حرصم نیفزود این نصاحت

قدت را سرو گفتم در روانی
رخت را ماه خواندم در صباحت

ولی داند کجا مه نکته دانی
ولی دارد کجا سرو این فصاحت

سپهر از مه به مهرت مشتری خاست
خرید آخر تحسر زین وقاحت

بر بالایت ار پایش بدی باز
نماندی در چمن سرو از قباحت

تو مفکن از نظر در بینواییم
ترا می باد جاوید استراحت

به یاد لطف و قهرت بگذرد عمر
صفایی را خود این بس رنج و راحت

«صفایی جندقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir