شماره ۵۸ - به هجرم صبح روشن شام تار است

به هجرم صبح روشن شام تار است
لبم نالان و چشمم اشکبار است ۱

مرا از شام هر شب تا سحرگاه
به یادت دیدگان اختر شمار است ۲

چو در راه صبا زلف پریشانت
تن از تاب فراقم بی قرار است ۳

شبان تیره ام پهلوی تب ناک
چو کانون از تف دل شعله بار است ۴

مرا از دیده دامن غرق خوناب
مرا از سینه مسکن پر شرار است ۵

سرشکم روی هامون گشته جاری
فغانم سوی گردون ره سپار است ۶

رخم خجلت ده برگ خزانی
دلم شنعت زن ابر بهار است ۷

ز مژگان ریختم بس اشک گلگون
بر و دامان و جیبم لاله زار است ۸

از این آبم فتد کشتی در آتش
به هجرم گر ورای گریه کار است ۹

مگو با دل صفایی راز او نیز
کجا کس محرم اسرار یار است ۱۰