هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر عشق و رنج‌های عاشقانه، انتقاد از ظلم و ستم حاکمان، و اشاره به مفاهیم عرفانی و مذهبی است. شاعر از درد فراق، ستمگری ترکان، و امید به عدالت در قیامت سخن می‌گوید. همچنین، از زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر عاشق یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی اشارات به ظلم و ستم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۱۸۷ - گل رخان کز خار مژگان دم به دم خنجر زنند

گل رخان کز خار مژگان دم به دم خنجر زنند
کاش مشتاق تماشا را دم دیگر زنند ۱

پادشه را هم بر این ترکان کافر حکم نیست
ور به خون مسلمین بی پرده دامن بر زنند ۲

ترسم آید موجب صد جرم شور عاشقان
آه اگر خوبان قدم در عرصه ی محشر زنند ۳

دادخواهی را مگر سازند دستاویز خویش
در قیامت کشتگان دستت به دامان در زنند ۴

می برد پایان سامان غمت را کو مجال
کز گریبان دست بردارند تا بر سر زنند ۵

دلبران در پرده و بیرون فتاد از پرده دل
وای بر ما آن محل کز پرده چون مه سر زنند ۶

بر نتابد پنجه شان با ساعد روح القدس
ورنه با این دست و بازو راه پیغمبر زنند ۷

جامه گلناری کنند از خون حلق آنگه به عکس
خیمه زنگاری از خط بر لب کوثر زنند ۸

آن دوچشم از یک نگه خوردند خونم بی شراب
چیست تدبیرم صفایی پس اگر ساغر زنند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - گر مهم چو مهر ز آن جمال و چهر با شروط مهر دلبری کند
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - اگر یک چندم از دل برگشایند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.