هوش مصنوعی:
شاعر از خداوند میخواهد که با رحمت خود به او امان دهد و او را از درگاه خود محروم نکند. او بیان میکند که اگر خداوند از ابتدا جانش را نمیداد، نمیتوانست رحمت الهی را درک کند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که درک آن برای کودکان دشوار میباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مضامین عمیق آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۶ - با آن همه رحمت ار امانم ندهی
با آن همه رحمت ار امانم ندهی
بایست خود از نخست جانم ندهی ۱
محروم کجا روم از این در یارب
تا رحمانی چو خود نشانم ندهی ۲
بایست خود از نخست جانم ندهی ۱
محروم کجا روم از این در یارب
تا رحمانی چو خود نشانم ندهی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - عزت که دهد اگر تو خوارم خواهی
گوهر بعدی:شماره ۷ - محشر محشر اگر گناه است مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
