هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از احساس خواری و ذلت خود در برابر معشوق سخن میگوید. او خود را مانند خاکی بر راه معشوق میداند که از عزت و احترام گذشته افتاده و به گدایی تبدیل شده است. همچنین اشاره میکند که عشق و بندگی به معشوق، او را از مقام و منزلت شهریاری دور کرده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات شاعر و ظرافتهای ادبی متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۴۱ - افتادکجا سوی گدائی نگهش
افتادکجا سوی گدائی نگهش
کز دولت بندگی نیاورد شهش ۱
چون سرمه به چشم مردمم ساخت عزیز
تا خوار شدم چو خاک برخاک رهش ۲
کز دولت بندگی نیاورد شهش ۱
چون سرمه به چشم مردمم ساخت عزیز
تا خوار شدم چو خاک برخاک رهش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - عصیان تو پیش خلق خوارم کرده است
بعدی:رباعیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
