شماره ۱ - تا کی ای کوکب این ستمکاری

تا کی ای کوکب این ستمکاری
آخر آرزمی فلک زین دلازاری ۱

چند در دورانت ای چرخ زنگاری
دودهٔ عزت همی از تو در خواری ۲

هر امیری را رو به جنگ آمد
پشت خاک از خون او لاله رنگ آمد ۳

هر صغیری را حلق و لب پاره
تیر پستان، شیر خون، خاک گهواره ۴

هر شهیدی را رخ به خاک افتاد
از سم اسبان تنش چاک چاک افتاد ۵

هر قتیلی را زین چو وارون شد
کسوت از خاک سیاه خلعت از خون شد ۶

هر عزیزی را رنج خواری ها
در زمین و آسمانش قطع یاری ها ۷

هر مریضی را تن به تاب آمد
صبح و شامش خون و خاک خورد و خواب آمد ۸

هر غریبی را ناله بر گردون
و اشک مرجان رنگش از دیده بر هامون ۹

هر اسیری را خون روان از دل
ناقهٔ عریان از او مانده پا در گل ۱۰

هر یتیمی را کف و مو بر سر
پیش چشم ناکسان پرده و معجر ۱۱

شد صفایی راخاطر خرم
در غم لب‌تشنگان محفل ماتم ۱۲