هوش مصنوعی:
متن بالا شعری است که در آن شاعر از فضل و عنایت خداوند سخن میگوید و به ستایش خلفی فرخ و افضل از خورشید میپردازد. همچنین، از عناصر طبیعی مانند آب، خاک، آتش و باد یاد میکند و به رابطه شاگرد و استادی اشاره دارد. در پایان، شاعر از فصاحت و بلاغت سخن میگوید و از چشم بد دوری میجوید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و مذهبی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
۳۸- تاریخ ولادت میرزا فتح الله کیوان نوادهٔ شاعر
خلفی فرخ افضل از خورشید
دوش فضل خدا به کیوان داد ۱
باد حرز وی آن چهار ملک
ز آفت آب و خاک و آتش و باد ۲
گفتمش بر نگار مولودی
بو پس از ما کنند یاران یاد ۳
گفت پیش تو من کیم شاگرد
خود مر این مر را توئی استاد ۴
هر چه باشد درستش آری زود
هر چه گوئی بگو چه کم چه زیاد ۵
گفتم اول ز جمع پای حسود
نفی فرما که چشم بد نرساد ۶
سالمه پس بگو عطاردیم
از سپهر فصاحت اینک زاد ۷
دوش فضل خدا به کیوان داد ۱
باد حرز وی آن چهار ملک
ز آفت آب و خاک و آتش و باد ۲
گفتمش بر نگار مولودی
بو پس از ما کنند یاران یاد ۳
گفت پیش تو من کیم شاگرد
خود مر این مر را توئی استاد ۴
هر چه باشد درستش آری زود
هر چه گوئی بگو چه کم چه زیاد ۵
گفتم اول ز جمع پای حسود
نفی فرما که چشم بد نرساد ۶
سالمه پس بگو عطاردیم
از سپهر فصاحت اینک زاد ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:۳۷- دوش در واقعه سلطان زمان فخر زمن
گوهر بعدی:۳۹- تاریخ ولادت دختر حاجی محمد خوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.