شمارهٔ ۱ - خواجه عماد فقیه فرماید

مگر فرشته رحمت درآمد از درما
که شد بهشت برین کلبه محقر ما ۱
در جواب او ۲

رسد بر اطلس زمرتبت سرما
گهی که شاهد والا در آید از در ما ۳

جهان که شست به صابون مهر جامه ی چرخ
چه رشک می برد از رخت های گازر و ما ۴

حصیر گفت به زیلو که نقش ماست کنون
که ظلل دولت خرگه فتاد بر سرما ۵

دمی که رخت نفیسی درآوریم به بر
بدان که دلبر ما آن دمست در بر ما ۶

شدست حله ادریس را معطر جیب
به زیر دامن رخت از بخور مجمر ما ۷

فلک زمفرش خود خسقی شفق دارست
برای آستر صوف و حبر اخضر ما ۸

گشای مخفی پیچیده جامه قاری
خطش بخوان قلمی گشته شرح دفتر ما ۹