شمارهٔ ۳۶ - خواجه حافظ فرماید

سالها دفتر ما در گرو صهبا بود
رونق میکده از درس و دعای ما بود ۱
در جواب او ۲

سالها تا رتنم تافته کمخا بود
دل چون پرمگس شیفته والا بود ۳

پیش ازان روز که والا شود آب سرسنگ
مهر او همچو خشیشی بدل خارا بود ۴

قد سنجاب برویش زده اطلس دیدم
همچو آبی که درو رو زصفا پیدا بود ۵

صوفی صوف مرا در حق پشمین شلوار
رخصت خبث نداد ارنه حکایتها بود ۶

بنهایت نرسانید بدایات قماش
گرچه گز درره او پیک قدم فرسا بود ۷

دکمه میگشت چو پرگار به پیرامن جیب
و ندران دایره سرگشته پا بر جا بود ۸

صنمی دی نمودست مرا والائی
کز لطافت همه کالاش ازان پیدا بود ۹

از جهان رفت و کفن نیز بروزیش نشد
انکه او منکر اوصاف لباس ما بود ۱۰