هوش مصنوعی: این متن شعری است که از طبیعت و تغییرات فصلی الهام گرفته‌است. باد می‌وزد و بوی عنبر می‌آورد، درختان بادام و شکوفه‌ها سر برمی‌آورند و صحنه‌ای زیبا از بهار را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاراتی به زیبایی‌های طبیعت مانند گوهرها، پارچه‌های نفیس و حیوانات مانند سمور و سنجاب دارد.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر طبیعت‌گرایانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بخش خواهد بود. همچنین، استفاده از واژگان ادبی و استعاره‌ها ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شمارهٔ ۵۹ - شیخ سعدی فرماید

باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام و شکوفه بر سرآورد ۱
در جواب او ۲

تن چون زلحاف سر برآورد
کوته جبه زود در بر آورد ۳

شد غرقه بجیب خویشتن حبر
و زبحر ز دگمه گوهر آورد ۴

شاخی است چه طرفه چار قبش
گو در بر سیم و زر برآورد ۵

زان جیب که عنبرینه با اوست
باد آمد و بوی عنبر آورد ۶

از فارس متاع برد تا جز
وزیزد قماش دیگر آورد ۷

قاری قلمی که بهر تحریر
در مدحت موینه در آورد ۸

از موی سمور بست وسنجاب
مدنیز ز قندسش بر آورد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۸ - مولانا جمال الدین فرماید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۰ - خواجه حافظ فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.