هوش مصنوعی:
این متن شعری از طالب آملی است که با استفاده از استعارههای مختلف مانند موج، دریا، خرقه صوفی و قماش، به بیان حالات متغیر و متناقض انسان میپردازد. شاعر خود را گاه موج و گاه دریا میداند و از نرمی و لطافت حریر و سختی سقرلاط سخن میگوید. او همچنین به جایگاه خود در شعر و حکمت اشاره میکند و خود را همتراز والا و قاری میداند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۹۶ - سید نعمت الله فرماید
غرقه بحر بیکران مائیم
گاه موجیم و گاه دریائیم ۱
در جواب او ۲
خرقه صوف موجزن مائیم
طالب در جیب زیبائیم ۳
ما نهادیم زان دکان قماش
که گزی را بنرمه بنمائیم ۴
همچو قطنی بنرمدست حریر
چون مختم ندیم کمخائیم ۵
تا بدیدیم چشمه مدفون
در بصارت بعین بنمائیم ۶
در بهای قماش هندستان
کرده دهلی ذل چو دریائیم ۷
چون سقرلاط وصوف در چکمه
گاه شیبیم و گاه بالائیم ۸
تا بارمک شدیم محرم خاص
همچو اطلس ببخت والائیم ۹
همچو والا درین صفت قاری
بر سر حکم شعر طغرائیم ۱۰
گاه موجیم و گاه دریائیم ۱
در جواب او ۲
خرقه صوف موجزن مائیم
طالب در جیب زیبائیم ۳
ما نهادیم زان دکان قماش
که گزی را بنرمه بنمائیم ۴
همچو قطنی بنرمدست حریر
چون مختم ندیم کمخائیم ۵
تا بدیدیم چشمه مدفون
در بصارت بعین بنمائیم ۶
در بهای قماش هندستان
کرده دهلی ذل چو دریائیم ۷
چون سقرلاط وصوف در چکمه
گاه شیبیم و گاه بالائیم ۸
تا بارمک شدیم محرم خاص
همچو اطلس ببخت والائیم ۹
همچو والا درین صفت قاری
بر سر حکم شعر طغرائیم ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۵ - و من بدایع خیالاته
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۷ - خسرو دهلوی فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
