هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و بلاهای ناشی از آن سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر و استعارههای مختلف، مانند لبهای معشوق، زلف، قد، و لباسها، به توصیف عشق و رنجهای آن میپردازد. شاعر از بلاها و مصائبی که عشق به همراه دارد، شکایت میکند و این احساسات را با زیبایی و ظرافت بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و بلا ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شمارهٔ ۱۲۲ - امیرحسن دهلوی فرماید
ای سرزلف تو سراسر بلا
هر دو لبت نیز بلا بر بلا ۱
در جواب او ۲
ای قد سنجاب سراسر بلا
صوف ببالاش بلا بر بلا ۳
رخت طلا دوز که میسوزیش
میرسدش از جهت زر بلا ۴
هر که بتشریف کتان دوخت چشم
ماند زتشویش طمع در بلا ۵
ترک کلاه نمد خود مگوی
تانکشی از پی افسر بلا ۶
موزه تنگست دمادم تعب
پیچش دستار سراسر بلا ۷
دامک و سربند بگویم که چیست
نام یکی آفت و دیگر بلا ۸
بهر قدک میکشم از رنگرز
جور زقاری و زگازر بلا ۹
هر دو لبت نیز بلا بر بلا ۱
در جواب او ۲
ای قد سنجاب سراسر بلا
صوف ببالاش بلا بر بلا ۳
رخت طلا دوز که میسوزیش
میرسدش از جهت زر بلا ۴
هر که بتشریف کتان دوخت چشم
ماند زتشویش طمع در بلا ۵
ترک کلاه نمد خود مگوی
تانکشی از پی افسر بلا ۶
موزه تنگست دمادم تعب
پیچش دستار سراسر بلا ۷
دامک و سربند بگویم که چیست
نام یکی آفت و دیگر بلا ۸
بهر قدک میکشم از رنگرز
جور زقاری و زگازر بلا ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۱ - من ابکار افکاره
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۲۳ - شیخ سعدی فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.