هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده، به توصیف زیبایی و جلال یک شخصیت یا مفهوم می‌پردازد. شاعر از عناصر مختلفی مانند پارچه‌های گرانبها، طبیعت، و نمادهای قدرت برای بیان مقصود خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از واژه‌ها و مفاهیم برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شمارهٔ ۱۳۷ - و من بدایع افکاره

ای روز و شبت از رخت اکسونی و دیباجی
بر اطلس و الباغت چرخ آمده نساجی ۱

مانند فراویزم تا چند زخود رانی
ای با فرجی تو صد صوف به قیغاجی ۲

سلطان همه رختی دستار طلادوزست
کش از علم ترکست هم تختی و هم تاجی ۳

در کوچه درزارتیر بارد زره سوزن
از قب زرهی سازم وز ور بدن آماجی ۴

پیر ولی مخفی کوشد بقبا پنبه
قاری چه شد ار برخاست از دامن حلاجی؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۶ - سید جلال الدین عضد فرماید
بعدی:قطعات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.