هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دریافت سوغاتی از سفر سخن میگوید که انتظار هدیهای ارزشمند مانند پارچه ارمک را داشته، اما در نهایت با هدیهای ناامیدکننده (قدک با رو و آستر نامرغوب) مواجه شده است. با این حال، با وجود ناامیدی، شکرگزار است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و طنز تلخ است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و ساختار شعری کلاسیک، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
شماره ۱۲ - زیاری طمع داشتم ارمکی
زیاری طمع داشتم ارمکی
بسوغات خاصی رسید از سفر ۱
بدان دامن همت افشاندم
که تشریف اونامدم در نظر ۲
پس از چند که جامه هدیه ام
فرستاد یک حق گذار دگر ۳
بدیدم دروتا خود آن جنس چیست
قدک بود رو و آستر کاستر ۴
(بهر حال مربنده را شکر به)
( که بسیار بد باشد از بد بتر) ۵
بسوغات خاصی رسید از سفر ۱
بدان دامن همت افشاندم
که تشریف اونامدم در نظر ۲
پس از چند که جامه هدیه ام
فرستاد یک حق گذار دگر ۳
بدیدم دروتا خود آن جنس چیست
قدک بود رو و آستر کاستر ۴
(بهر حال مربنده را شکر به)
( که بسیار بد باشد از بد بتر) ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - کتانی دگر پوش هر سال نو
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - در جهان هر خلعتی زیبنده شخصی را بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.