هوش مصنوعی: شاعر در این متن از دریافت سوغاتی از سفر سخن می‌گوید که انتظار هدیه‌ای ارزشمند مانند پارچه ارمک را داشته، اما در نهایت با هدیه‌ای ناامیدکننده (قدک با رو و آستر نامرغوب) مواجه شده است. با این حال، با وجود ناامیدی، شکرگزار است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم انتزاعی و طنز تلخ است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و ساختار شعری کلاسیک، فهم آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.

شماره ۱۲ - زیاری طمع داشتم ارمکی

زیاری طمع داشتم ارمکی
بسوغات خاصی رسید از سفر ۱

بدان دامن همت افشاندم
که تشریف اونامدم در نظر ۲

پس از چند که جامه هدیه ام
فرستاد یک حق گذار دگر ۳

بدیدم دروتا خود آن جنس چیست
قدک بود رو و آستر کاستر ۴

(بهر حال مربنده را شکر به)
( که بسیار بد باشد از بد بتر) ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - کتانی دگر پوش هر سال نو
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - در جهان هر خلعتی زیبنده شخصی را بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.