هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و درد ناشی از آن سخن میگوید. او خود را مانند شمعی توصیف میکند که در آتش عشق میسوزد و از درد آن رنج میبرد. عشق او را به آتش میکشاند و او همچون خاکستر از این آتش برمیخیزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند آتش و شمع نیاز به درک بالاتری از مفاهیم ادبی و احساسی دارد.
رباعی ۲۶۵ - در خوابگه از دل شب آتش بیزم
در خوابگه از دل شب آتش بیزم
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم ۱
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم ۲
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم ۱
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۴ - نامت پس ازین یارا به اسم دارم
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۶ - چون در غم آن نگار سرکش باشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
