هوش مصنوعی:
شاعر از چشم خود میخواهد که از آسیبها دوری کند و به درد و رنج دچار نشود. سپس از چشم میخواهد که اشک بریزد تا از رنج درونی رها شود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و درونی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و مفاهیم عمیق آن ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۲۶۷ - گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
خود را و مرا به درد مسپار ای چشم ۱
واکنون که به دیده در زدی خار ای چشم
تا جانت برآید اشک می بار ای چشم ۲
خود را و مرا به درد مسپار ای چشم ۱
واکنون که به دیده در زدی خار ای چشم
تا جانت برآید اشک می بار ای چشم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۶ - چون در غم آن نگار سرکش باشم
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۸ - افسرده شد از دم دهانم دم چشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
