بخش ۶ - عرضه داشتی که جناب زیبا علیا جهت وظیفه کرده

(عرضه داشت سقرلاط) بابیاری و مدفون علادینی که حواشی خلعت صوفند. ۱
بعد از آستین بوسی معروض میرود که ناظم البسه (دام تشریفه) همواره درد سر دستار میدهد و شیر ینباف را بجان میرساند و قبا را بتنک میآورد و میگوید. من دعای جاندرازی آنمقصد والا میگویم و چون دستار بندقی سرافرازی او از واهب ستار میخواهم. و درین ولا وصلتی کرده و عروس خواسته که غیر ازین لباس معانی هیچ جهیز ندارد. دودستی رخت باو میباید پوشانید و جامه خواب و نهالی مشارالیه را ترتیب میباید کرد. بیمست که ازین درد صاحبفراش کردد. ۲

مرا ببستر اکر چه لت کتان انداخت
زروی صوف نظر بر نمیتوان انداخت ۳
اکنون از برای ابریشم و ریسمان و حلاجی و دیگر مصالح اینجا مها پنجاه تنگه مقرر فرموده اند و با وجود جامه پانصد من غله از برای نانش تعبین رفته. ۴

مراهم در ین جامه نانی بباید
نگفتم شدم کلی از قوت خائب ۵
و از بس که بازار سخنش گرم دیدند پوستینی برای زمستان هم گفته اند. برهنه که از جامه خانه صاحب کرمی بقچه مثال اینهمه بر بسته اگر صد بار باجل سیاه دربان دست و یقه شود یک سر سوزن حجابش دامنگیر نشود. امیدوارم که عاطفت آنحضرت چون شمله شامل حال این تنک لباس گشته بفرمایند که حواشی آنجناب مقدار و مبلغ مذکور بوصله او نشانند. ۶

بود که صدر نشینان کوی در در جیب
نظر کنند بافتاده کفش صف نعال ۷

بذیل جامه عمرت سجیف سرمد باد
بدرز آن عدد بخیهای او مه و سال ۸