هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از زبان شاعری است که از عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی خود سخن میگوید. او از شبهای سوزان و احساسات پرشور عاشقانه یاد میکند و بیان میکند که عشق او را از وطن اصلیاش (عشق) به این جهان آورده است. شاعر خود را بخشی از دنیای عشق میداند و معتقد است که نام و نشان او تنها از طریق عشق معنا مییابد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات شدید عاشقانه更适合 سنین بالاتر.
شماره ۸ - ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
ای عشق گرفتی سخت ناگاه دهان ما را
بردی به سرای دل از راه نهان ما را ۱
بگذشت شبی ما را نامت به زبان ای عشق
زانشب همه دم سوزد چون شمع زبان ما را ۲
مهمان توایم ای عشق ما را به از این میدار
آخر نه تو آوردی عشقا به جهان ما را ۳
ما از وطن عشقیم حرف و سخن عشقیم
عشق است که آورده است از دل به زبان ما را ۴
چون نام و نشان گم شد مائی ز میان کم شد
از عشق مگر جویند هم نام و نشان ما را ۵
بردی به سرای دل از راه نهان ما را ۱
بگذشت شبی ما را نامت به زبان ای عشق
زانشب همه دم سوزد چون شمع زبان ما را ۲
مهمان توایم ای عشق ما را به از این میدار
آخر نه تو آوردی عشقا به جهان ما را ۳
ما از وطن عشقیم حرف و سخن عشقیم
عشق است که آورده است از دل به زبان ما را ۴
چون نام و نشان گم شد مائی ز میان کم شد
از عشق مگر جویند هم نام و نشان ما را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - بربسته دست جور فلک پای اگر مرا
گوهر بعدی:شماره ۹ - کرد چرخ دورو، دو موی مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
