شماره ۹ - کرد چرخ دورو، دو موی مرا

کرد چرخ دورو، دو موی مرا
تا چه آید از این دو، روی مرا ۱

روی و مویم ز چرخ دیگر شد
لیک دیگر نگشت خوی مرا ۲

هر چه سالم فزون تر آمد، نیز
شد فزون آز و آرزوی مرا ۳

عمر باید به جستجوی رود
رفت اینک به گفتگوی مرا ۴

رفت آبم ز جوی و می ناید
آب رفته دگر به جوی مرا ۵

چند پیچید گرد کوی بتان
دل سرمست یاوه پوی مرا ۶

چند گردید گرد علم و هنر
جان دانای نکته گوی مرا ۷

گرد کردم زهر دری دانش
تا فزاید بهای و هوی مرا ۸

لیک بی فضل حق همه دانش
می نیرزد به یک تسوی مرا ۹

ساقی فضل حق دمادم ریخت
باده ی عیش در سبوی مرا ۱۰

نشد از لطف حق بخاک دری
ریخته هرگز آبروی مرا ۱۱

بخت و اقبال و دولت و دانش
گرد آمد ز چار سوی مرا ۱۲

هر چه کردم بدی، خدای حبیب
داد پاداش بد، نکوی مرا ۱۳

دارم امید آنکه در دو جهان
می ببخشد هم آرزوی مرا ۱۴