شماره ۶۸ - یک امشبی که تویی در برابرم سرمست

یک امشبی که تویی در برابرم سرمست
گمان مبر که خبر از وجود خویشم هست ۱

نشسته ای تو، من و شمع ایستاده به پای
تو مست باده و من مست چشم باده پرست ۲

قسم به جان تو کز جان و از جهان برخاست
هر آنکه یک نفس از روی عیش با تو نشست ۳

نهاد دل به تو و از همه جهان برداشت
گشاد در به تو و بر رخ دو عالم بست ۴

به خواب نیز نمی آید این خیال که تو
نشسته باشی و من ایستاده جام بدست ۵

گذشت کار حبیب این زمان چه می خواهی
فتاد ماهی در آب و رفت تیر از شست ۶