شماره ۹۸ - از زلف سیاهت که همه چین و شکنج است

از زلف سیاهت که همه چین و شکنج است
جان و دل غمدیده ما سخت به رنج است ۱

رخساره سیمین تو گنجی است نهانی
وآن زلف یکی مارسیه بر سر گنج است ۲

ما را طمع کیش مسلمانی از آن زلف
...که او کافری و اهل فرنج است ۳

روی تو یکی مجمر سوزان و برآن روی
زلف تو خال سیهت دود و سپنج است ۴

وز مملکت روم یکی دزد تبه کار
گوئی به پناه آمده در کشور زنج است ۵

امشب شب عید است و همه بوم و بر ما
آوازه طنبور و دف و نغمه سنج است ۶

شیرین غزلی نغز بدین قافیه گوید
هر کس که در اندیشه خود قافیه سنج است ۷