شماره ۱۱۴ - دم زد لبی از شکوه، نیش نام نهادند

دم زد لبی از شکوه، نیش نام نهادند
خون شد دلی از غصه، میش نام نهادند ۱

صد تیغ جفا بر سر و تن دید، بهر بند
یکناله بر آورد، نیش نام نهادند ۲

در قعر خم از چوب جفا بسکه قفا خورد
خون شد دل انگور، میش نام نهادند ۳

گویند می و جام گرفت از کی و جم نام
کی بود و کجا بود و کیش نام نهادند ۴

لبریز شد از باده و، کف کرد و فرو ریخت
سر جوش می از خم، که قیش نام نهادند ۵

عکسی ز رخ شاهد ما در عرب افتاد
سعدی و ثریا و قیش نام نهادند ۶

یک قصه ز حال دل دیوانه ما بود
آن قیس، که مجنون حیش نام نهادند ۷