شماره ۱۷۶ - کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد

کفر زلف تو دگر باره مسلمانم کرد
کافری راهنمائی سوی ایمانم کرد ۱

گبرکی بودم بهروز لقب، نور رسول
تافت از روزن دل حضرت سلمانم کرد ۲

مکن انکار که از همت مردان چه عجب
مور بودم نفس پیر، سلیمانم کرد ۳

خضر وقت آمد و از لطف بیکباره خلاص
ناگه از پیروی غول بیابانم کرد ۴

مرده ای بودم پوسیده تن اندر بکفن
نفحه عیسوی آمد همه تن جانم کرد ۵

آدمی نیستم ار شاکر نعمت نبوم
دیو بودم، کرم و لطف تو انسانم کرد ۶

درد بودم کرم و جود تو بخشید صفا
درد بودم نظر لطف تو درمانم کرد ۷