شماره ۱۷۷ - چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد

چشم مست تو مگر باز چه در سر دارد
ترک سرمست چرا دست بخنجر دارد ۱

باز باد سحر آشفته سخن میگوید
خبری گوئی از آن جعد معنبر دارد ۲

نکشد منت دور فلک مینا رنگ
هر که یکجرعه می ناب بساغر دارد ۳

ما نظر بر لب جام می ناب و زاهد
چشم امید بسر چشمه کوثر دارد ۴

راستی را خم زلف تو عجب زناری است
که بهر تار دو صد سلسله کافر دارد ۵

بر در پیر مغان باز رخ آورده حبیب
ارمغانرا لب خشک و مژه تر دارد ۶