هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های فصل بهار و طبیعت می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند لاله، نرگس، نسرین، گل، سنبل و بلبل برای تصویرسازی فضای بهاری استفاده می‌کند. همچنین، مخاطب را به نوشیدن شراب و لذت بردن از طبیعت فرا می‌خواند. در پایان، شعر به موضوع عیش و عشرت و رهایی از خودی اشاره دارد.
رده سنی: 18+ اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی که نیاز به درک بالاتری دارد، این شعر را برای مخاطبان جوان و بزرگسال مناسب می‌سازد.

شماره ۱۸۴ - میرود نیسان و میآید ایار

میرود نیسان و میآید ایار
نیمی افزون رفت از فصل بهار ۱

تا هنوز اندر بگلشن لاله ایست
لاله وار از کف مده جام عقار ۲

همچو نرگس صبحدم از خواب سر
برمکن جز با دو چشم پر خمار ۳

پا مکش چون سرو آزاد ای ندیم
در بهاران از کنار جویبار ۴

ساحت صحرا پر از نسرین و گل
دل چسان در خانه میگیرد قرار ۵

یا چو سنبل خیمه زن بر طرف جوی
یا چو بلبل نغمه زن بر شاخسار ۶

عیش و عشرت چیست دانی در جهان؟
از خودی در بیخودی کردن فرار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - عشق آمد و یکباره ز خود بی خبرش کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - نبیند روی لیلی کس در این دار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.