هوش مصنوعی:
متن بالا شعری است که از عناصر طبیعت مانند باد، صبح، مهتاب و شیر برای بیان مفاهیم عمیق تر استفاده میکند. شاعر از تصاویر زیبا و نمادین برای انتقال احساسات و تفکرات خود بهره میبرد. در این شعر، مفاهیمی مانند مرگ، زندگی، نوشیدن باده و گذر زمان به چشم میخورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن باده و مفاهیم مرتبط با مرگ ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۹۱ - بر خیز که خاست باد شبگیر
بر خیز که خاست باد شبگیر
موذن بمناره گفت تکبیر ۱
تو نیز چو باد و چون موذن
گر باده خوری بنوش شبگیر ۲
سرخی شفق سپیدی صبح
خونی است که ریخته است در شیر ۳
مهتاب و هوای صبحدم بین
آمیخته شیر با تبا شیر ۴
آنجرعه که ماند در سبو دوش
بردار و بجام کن سرازیر ۵
مه داس و فلک بسان دستاس
وین روی زمین چو سنگ در زیر ۶
این بدرود آن بکوبد و مرگ
از خوردن ما نمیشود سیر ۷
موذن بمناره گفت تکبیر ۱
تو نیز چو باد و چون موذن
گر باده خوری بنوش شبگیر ۲
سرخی شفق سپیدی صبح
خونی است که ریخته است در شیر ۳
مهتاب و هوای صبحدم بین
آمیخته شیر با تبا شیر ۴
آنجرعه که ماند در سبو دوش
بردار و بجام کن سرازیر ۵
مه داس و فلک بسان دستاس
وین روی زمین چو سنگ در زیر ۶
این بدرود آن بکوبد و مرگ
از خوردن ما نمیشود سیر ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - چه خوش است آنکه شبی از سر شب تا بسحر
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - خواجه در آرزوی عمر دراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
