هوش مصنوعی:
این متن شعری است که بهار و فضیلتهای آن را ستایش میکند. شاعر از همای همال (نمادی از خوشبختی و برکت) میخواهد که سلام او را به بهار برساند و صفحه خاطرش را با تصویر بهار زینت دهد. همچنین، اشارهای به سخنان روشنگر و سحرآمیز دارد که با آب زلال آمیخته نشوند تا تیره نگردند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۲۲۰ - هان و هان ای بهار فضل و کمال
هان و هان ای بهار فضل و کمال
از وجود چنینت بخت ببال ۱
از لب من یکی سلامش کن
اگرش دیدی ای همای همال ۲
مگر از ملک مانوی بوده است
صفحه خاطر مرا تمثال ۳
سخن روشنم شود تیره
گر بیامیزیش بآب زلال ۴
در سخن های من بیا و ببین
آنچه نشنیده ای ز سحر حلال ۵
از وجود چنینت بخت ببال ۱
از لب من یکی سلامش کن
اگرش دیدی ای همای همال ۲
مگر از ملک مانوی بوده است
صفحه خاطر مرا تمثال ۳
سخن روشنم شود تیره
گر بیامیزیش بآب زلال ۴
در سخن های من بیا و ببین
آنچه نشنیده ای ز سحر حلال ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - میرود اندیشه عشق تو چون جان در تنم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - امشب بدر پیر مغان ولوله داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.