هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، درد دل، و جنون عاشقانه سخن می‌گوید. او از بوسه‌های بلندپروازانه، خون دل خوردن، و مستی ناشی از عشق یاد می‌کند و به تصاویری مانند لاله، سوسن، و باده گلرنگ اشاره دارد. در نهایت، شاعر از حلقه‌های جنون و عشق حقیقی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و اشارات عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به کار رفته نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

شماره ۲۳۰ - بجرم آنکه تو خون کرده ای دل ما را

بجرم آنکه تو خون کرده ای دل ما را
زنیم بوسه بلعل تو تا بخون آریم ۱

هزار خون تو بگردن گرفته ای، ما دست
بحیرتیم که در گردن تو چون آریم ۲

بچشم نرگس اگر سوی ما چمن نگرد
زبان سوسن او از قفا برون آریم ۳

گرفت لاله قدح، گل گشاده لب بفرح
بیا که باده گلرنگ لاله گون آریم ۴

کنونکه زلف تو سر حلقه مجانین است
سزد که سر همه در حلقه جنون آریم ۵

اگر بشادی عالم غم حبیب حساب
کنند، خلق کم آرند و ما فزون آریم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - خداوندا عجب شوریده رائیم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - بنده ام بنده ولی بیخردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.