هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، درد دل، و جنون عاشقانه سخن میگوید. او از بوسههای بلندپروازانه، خون دل خوردن، و مستی ناشی از عشق یاد میکند و به تصاویری مانند لاله، سوسن، و باده گلرنگ اشاره دارد. در نهایت، شاعر از حلقههای جنون و عشق حقیقی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و اشارات عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۲۳۰ - بجرم آنکه تو خون کرده ای دل ما را
بجرم آنکه تو خون کرده ای دل ما را
زنیم بوسه بلعل تو تا بخون آریم ۱
هزار خون تو بگردن گرفته ای، ما دست
بحیرتیم که در گردن تو چون آریم ۲
بچشم نرگس اگر سوی ما چمن نگرد
زبان سوسن او از قفا برون آریم ۳
گرفت لاله قدح، گل گشاده لب بفرح
بیا که باده گلرنگ لاله گون آریم ۴
کنونکه زلف تو سر حلقه مجانین است
سزد که سر همه در حلقه جنون آریم ۵
اگر بشادی عالم غم حبیب حساب
کنند، خلق کم آرند و ما فزون آریم ۶
زنیم بوسه بلعل تو تا بخون آریم ۱
هزار خون تو بگردن گرفته ای، ما دست
بحیرتیم که در گردن تو چون آریم ۲
بچشم نرگس اگر سوی ما چمن نگرد
زبان سوسن او از قفا برون آریم ۳
گرفت لاله قدح، گل گشاده لب بفرح
بیا که باده گلرنگ لاله گون آریم ۴
کنونکه زلف تو سر حلقه مجانین است
سزد که سر همه در حلقه جنون آریم ۵
اگر بشادی عالم غم حبیب حساب
کنند، خلق کم آرند و ما فزون آریم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - خداوندا عجب شوریده رائیم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - بنده ام بنده ولی بیخردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.