هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر خود را بنده و پرستار معشوق میداند و با تصاویر زیبا مانند آب در سبو، آهنربا و آهن، رود و دریا، و ماهی و ماه، وابستگی خود را به معشوق توصیف میکند. او تأکید میکند که بدون توجه به رفتار معشوق، همواره به سوی او جذب میشود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شماره ۲۶۸ - من پرستار روی و موی توام
من پرستار روی و موی توام
بنده بندگان کوی توام ۱
تلخگو باش و ترش روی که من
بنده تلخ و ترش روی توام ۲
خواه بر خاک ریز و خواه بنوش
من چه آبم که در سبوی توام ۳
تو حدیدی و من چو مقناطیس
که بهر سو روم بسوی توام ۴
نکنم روی دل بسوی عدوت
گر کنم نیز من عدوی توام ۵
تو چه بحری و من چه جوی روان
که سرا پا بجستجوی توام ۶
تو چه مهری و من چو حربایم
زانکه همواره روبروی توام ۷
بنده بندگان کوی توام ۱
تلخگو باش و ترش روی که من
بنده تلخ و ترش روی توام ۲
خواه بر خاک ریز و خواه بنوش
من چه آبم که در سبوی توام ۳
تو حدیدی و من چو مقناطیس
که بهر سو روم بسوی توام ۴
نکنم روی دل بسوی عدوت
گر کنم نیز من عدوی توام ۵
تو چه بحری و من چه جوی روان
که سرا پا بجستجوی توام ۶
تو چه مهری و من چو حربایم
زانکه همواره روبروی توام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۷ - خیز ای همدم که یکدم ناله و زاری کنیم
گوهر بعدی:شماره ۲۶۹ - باز از دل شیدائی، شوریده سری دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
