شماره ۳۰۴ - روز ابر و ترشح باران

روز ابر و ترشح باران
نه سزد کرد کار هشیاران ۱

می بنه گل بریز و بازبخوان
یار دوشینه با همه یاران ۲

تا نشینند گرد یکدیگر
بر سر خوان باده، میخواران ۳

خادمک را بگو فرو بندد
در بروی همه طلبکاران ۴

نگشاید گر آید آن شیخک
که بود قائد نکوکاران ۵

که سر خر بزرگ گردد اگر
ره کنند آن بزرگ دستاران ۶

خانه ای کین گرو گرد آیند
گردد آن خانه شهر سگساران ۷

نام ایشان نهاده پیر خرد
زشت گردار و خوب گفتاران ۸

شیخ را گو که باده نوشانند
راست گفت و درست کرداران ۹

راه ایشان بپو که زود رسید
هر که رفت از پی سبکباران ۱۰