شماره ۳۴۴ - رهم در بزم جان و دل تو دادی

رهم در بزم جان و دل تو دادی
رهائی نیز از آب و گل تو دادی ۱

ز گرداب ضلالت زورقم را
چو غرقه شد، ره ساحل تو دادی ۲

بجز بیحاصلی از خرمن عمر
نبودم حاصلی، حاصل تو دادی ۳

بسوی محفل جانم تو بردی
می نابم در آن محفل تو دادی ۴

عطاهای فزون از قابلیت
بدین ناچیز ناقابل، تو دادی ۵

بهر شام و سحر ذکر خدا را
فرا یاد دل غافل تو دادی ۶