هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند ترس از دشمن، ضعف‌های درونی، و نیاز به شجاعت و مقاومت می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که بر ترس‌های خود غلبه کند و با وجود نداشتن ابزارهای دفاعی مانند زره، در برابر دشمنان بایستد. همچنین، به ضعف‌های اخلاقی و روحی اشاره می‌کند که مانع پیشرفت فرد می‌شوند.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و نمادین ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۳۵۰ - به جان دشمن به غیر تن نداری

به جان دشمن به غیر تن نداری
تن ار کردی رها، دشمن نداری ۱

مکن پولاد و آهن جوشن خویش
دل ار پولاد و از آهن نداری ۲

مرو اندر صف پیکار مردان
که غیر از خوی و روی زن نداری ۳

سلیمانی بداده خاتم از دست
ولیکن جز خود اهریمن نداری ۴

بدزدی گر ز بیم تیغ دشمن
سری شایسته بر گردن نداری ۵

دل از آهن کن و بر تن بیارای
برزم دشمن، ار جوشن نداری ۶

همین ما و منی خصم من و تو است
که خصمی غیر ما و من نداری ۷

بزن بال و پری، بشکن قفس را
مگر اندیشه گلشن نداری ۸

الا ای رشته کم تابی از آنروی
گذر بر چشمه سوزن نداری ۹

بکاخت تافته مهری ز روزن
تو کوری، چشم بر روزن نداری ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۴۹ - امشب که منم با تو در اینخانه خالی
گوهر بعدی:شماره ۳۵۱ - تا چند کند دست تو با زلف تو بازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.