شماره ۳۵۵ - در ده قدح باده که با زخم فراقی

در ده قدح باده که با زخم فراقی
مرهم نشود دل مگر از رطل عراقی ۱

دیروز مرا وصل تو گر ساقی جان بود
امروز چه افتاد که شد هجر تو ساقی ۲

می باز نگیری بگه وصل و گه هجر
تو باقی و جام و خم و مینای تو باقی ۳

از ما نکشی پای که با ما همه لطفی
با ما نشوی جفت که از ما همه طاقی ۴

با مائی و بیمائی و نزدیکی و دوری
چه تلخ و چه شیرین که گوارا ابمذاقی ۵

مانند پری گاه نهان در دل شیشه
چون شیشه می، گاه عیان بر لب طاقی ۶

بی سابقه در محفل هر کس بنهی گام
از رحمت و از لطف که بی کرو نفاقی ۷

من از تو ننالم، ز دل خویش بنالم
تو جوهر دلداری و تو روح وفاقی ۸