شماره ۳۵۶ - چه خوش بود که شبی در کنار من خسبی

چه خوش بود که شبی در کنار من خسبی
به بستر اندر، یکتای پیرهن خسبی ۱

بود چه پیرهن اندر میانه نیز حجاب
به آنکه در بغل من چه پیرهن خسبی ۲

قدح بنوشی و سرمست گردی از می ناب
چنانکه بی خبر از حال خویشتن خسبی ۳

گهی برقص چه شمشاد و نارون خیزی
گهی به بزم چه نسرین و نسترن خسبی ۴

صبا ز شرم تو از گل سحر گلاب کشد
شبی که مست تو در ساحت چمن خسبی ۵

ز برگ گل سزدت بستر، از سمن بالین
بهر زمین تو سمن نو گل پرن خسبی ۶

تو چون بباغ درآئی، ز پا در آید سرو
مگر بسایه شمشاد و نارون خسبی ۷

پریش سازی گیسو بروی یشم سرین
چه یک چمن گل و یک باغ یاسمن خسبی ۸

عجب خیال محالی حبیب در سر داشت
که با سرین سمین در دواج من خسبی ۹