شماره ۲۲ - هستم از لعل تو در آتش و آب

هستم از لعل تو در آتش و آب
مردم و سوختم مرا دریاب ۱

از جلال و جمال و زلف و رخت
میکند در دلم خطاب خطاب ۲

از دل و آب دیده در عشقت
میخورم روز و شب شراب و کباب ۳

آه کز نفس قیس و طاعت جان
چند باشیم در خطا و ثواب ۴

همه زنار کافری بستند
از دو زلف تو شیخ و طفل و شباب ۵

ز آتشت سوختیم با دم سرد
تا مرا سوختی ز آب و تراب ۶

تو محیطی و هر چه موجودند
غرقه در موج بحر بی پایاب ۷

خاک در کاه تست هر دو جهان
ان هذا اقل ما فی الباب ۸

ما به نسبت صفات فعل توئیم
خویشتن گفته فلا انساب ۹

هم بچشم تو دیده ام روشن
شدت ذات تو است بر توحجاب ۱۰

هست کوهی چو قشر و عشقت لب
عین یکدیگرند قشر و لباب ۱۱