هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج شاعر در مسیر عشق و رسیدن به معشوق است. او از نرسیدن به مقصود، تحمل رنج‌های فراوان، بی‌پاسخی گریه‌ها و ناامیدی از رسیدن به آرزوهایش سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی مانند ناامیدی، رنج و جستجوی معناست که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۸۵ - دل من بی جگری کرد و بجانان نرسید

دل من بی جگری کرد و بجانان نرسید
درد هجران من از درد بدرمان نرسید ۱

سالها در ره مقصود بسر میرفتیم
عمرم آخر شد و این راه بپایان نرسید ۲

غرقه بحر تحیر دل من با لب خشک
در عطش هر دو بسر چشمه حیوان نرسید ۳

گریه چشم من از ابر گهر بار گذشت
مرهم ریش دلم زان لب خندان نرسید ۴

خار خوردیم و همه خون جگر پالودیم
هیچ بوئی بشامم ز گلستان نرسید ۵

این همه گریه و زاری که تو کردی کوهی
هیچ رحمی بتو از حضرت رحمان نرسید ۶
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
# رنج # شکوه # عرفان # عشق # ناامیدی # ناله
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۴ - به قامت گلرخان سرو روانند
گوهر بعدی:شماره ۸۶ - ز رویت ماه تابان آفریدند
حمایت نقدی از گوهرین
ثبت مجموعه شعر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.