شماره ۹۷ - بیاد لعل تو خون دلم شراب شود

بیاد لعل تو خون دلم شراب شود
چو باده چشم تو نو شد جگر کباب شود ۱

ز خوندل که دو چشم تو باده می نوشد
فغان و ناله ز خون چون نی و رباب شود ۲

در آن شبی که شراب از لب حبیب خورم
ز عکس ساعد او ساغر آفتاب شود ۳

ز نور طلعت او سوخت هر چه موجود است
بغیر زلف که بر روی او نقاب شود ۴

چو هر چه هست همه اوست ظاهرو باطن
بیا بگو که برای چه در حجاب شود ۵

به بین بآدم خاکی که هست گرد آلود
به بین که آینه ذات او تراب شود ۶

بعالم جبروت است جان کوهی محو
چو دید خانه تن عاقبت خراب شود ۷