شماره ۱۰۰ - عدم ضد وجود آمد به بینید

عدم ضد وجود آمد به بینید
بنوری عکس بود آمد به بینید ۱

از این دریای پرآتش که آهست
تعین ها چو دود آمد به بینید ۲

چو شاهد روی خود بنمود از غیب
کنون وقت شهود آمد به بینید ۳

چو آدم علت غائی است پیشش
ملایک در سجود آمد به بینید ۴

چنین گنجی که مخفی بود از خلق
بخود او در گشود آمد به بینید ۵

سیه چشمی چو آهو اندر این شب
دل کوهی ربود آمد به بینید ۶

پاکبازان جهان از دو جهان بیزارند
فارغند از همه و منتظر دیدارند ۷

بسکه از پرتو خورشید رخش سوخته اند
همچو چشمان سیه مست بتان عیارند ۸

چون نسیم سحری کرد چمن سیر کنان
بلبلانند که دیوانه این گلزارند ۹

دل کبابند و جگر سوخته و جان افشان
بسکه بر یاد لب لعل لبش خون خوارند ۱۰

تا بجانان برسند و نفسی در یابند
دل بفکر تن واندیشه ز جان بردارند ۱۱

لاینام است خداوند از این روز و شب
از ازل تا به ابد اهل نظر بیدارند ۱۲

حافظان دل خویشند شب و روز بجان
در دل و دیده خود غیر خدا نگذارند ۱۳

و هو معکم چو خدا گفت و شنودند همه
جاودان بی من و ما در نظر دلدارند ۱۴

برهنه پا و سرو تن همه چون خورشیدند
ذره سان رقص کنان بی سرو بی دستارند ۱۵

این حریفان که زخمخانه وحدت مستند
همه با کوهی دیوانه در ایندم یارند ۱۶