هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه به ستایش مستی و شراب به عنوان نمادهایی از عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند میخانه، ساغر، و باده به عنوان استعارههایی برای رسیدن به حقیقت و تجلی جمال الهی استفاده میکند. همچنین، به مفاهیم عرفانی مانند فیض اقدس، دلبر، و قلندر اشاره شده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و شراب ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشد تا از سوءبرداشت جلوگیری شود.
شماره ۱۱۴ - حبذا مستی که در میخانه ساغر میکشد
حبذا مستی که در میخانه ساغر میکشد
نقد جان از نفی و از اثبات بر سر میکشد ۱
نیست مثل او بخم و ساغر و جام و شراب
باده جان بخش چون از لعل دلبر میکشد ۲
فیض اقدس باشد این گر ذات فایض میشود
همچو مه کو نور از خورشید انور میکشد ۳
نقش اغیار و خیال یار از دل بر تراش
کین تجلی را دل پاک قلندر میکشد ۴
مینماید روی چون خورشید از هر سو جمال
شاهد جان گر ز تن بر روی چادر میکشد ۵
کوهیا گردن جانست زانرو زلف خویش
دل کجائی برد از وی او اگر سر میکشد ۶
نقد جان از نفی و از اثبات بر سر میکشد ۱
نیست مثل او بخم و ساغر و جام و شراب
باده جان بخش چون از لعل دلبر میکشد ۲
فیض اقدس باشد این گر ذات فایض میشود
همچو مه کو نور از خورشید انور میکشد ۳
نقش اغیار و خیال یار از دل بر تراش
کین تجلی را دل پاک قلندر میکشد ۴
مینماید روی چون خورشید از هر سو جمال
شاهد جان گر ز تن بر روی چادر میکشد ۵
کوهیا گردن جانست زانرو زلف خویش
دل کجائی برد از وی او اگر سر میکشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۳ - دمید صبح سعادت بطالع مسعود
گوهر بعدی:شماره ۱۱۵ - در شام صبح صادق دیدم که سر بر آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.