خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید و از تشبیهات زیبا مانند خورشید و ماه برای توصیف او استفاده میکند. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند فنا و سوزش عاشقانه دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۰ - شبی از غیر آن ماه دل افروز
شبی از غیر آن ماه دل افروز
رخی بنمود چون خورشید در روز ۱
مراد از روز و شب زلف و رخ اوست
مه و خورشید را این شیوه آموز ۲
به پیش شمع رخسارش در آن شب
چو پروانه بسر گشتم بصد سوز ۳
خطاب آمد که از دنیی و عقبی
چو گشتی محرم ما دیده بر دوز ۴
چه کوهی در بهاران فضل او دید
بیان کرد این غزل در روز نوروز ۵
رخی بنمود چون خورشید در روز ۱
مراد از روز و شب زلف و رخ اوست
مه و خورشید را این شیوه آموز ۲
به پیش شمع رخسارش در آن شب
چو پروانه بسر گشتم بصد سوز ۳
خطاب آمد که از دنیی و عقبی
چو گشتی محرم ما دیده بر دوز ۴
چه کوهی در بهاران فضل او دید
بیان کرد این غزل در روز نوروز ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - خدا چون ظاهر و پیدا است امروز
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - کلوخ جسم را در آب انداز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
