هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید و از تشبیهات زیبا مانند خورشید و ماه برای توصیف او استفاده میکند. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند فنا و سوزش عاشقانه دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۰ - شبی از غیر آن ماه دل افروز
شبی از غیر آن ماه دل افروز
رخی بنمود چون خورشید در روز ۱
مراد از روز و شب زلف و رخ اوست
مه و خورشید را این شیوه آموز ۲
به پیش شمع رخسارش در آن شب
چو پروانه بسر گشتم بصد سوز ۳
خطاب آمد که از دنیی و عقبی
چو گشتی محرم ما دیده بر دوز ۴
چه کوهی در بهاران فضل او دید
بیان کرد این غزل در روز نوروز ۵
رخی بنمود چون خورشید در روز ۱
مراد از روز و شب زلف و رخ اوست
مه و خورشید را این شیوه آموز ۲
به پیش شمع رخسارش در آن شب
چو پروانه بسر گشتم بصد سوز ۳
خطاب آمد که از دنیی و عقبی
چو گشتی محرم ما دیده بر دوز ۴
چه کوهی در بهاران فضل او دید
بیان کرد این غزل در روز نوروز ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - خدا چون ظاهر و پیدا است امروز
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - کلوخ جسم را در آب انداز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.