هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا بیانگر وحدت وجود و نفی هرگونه دوگانگی در عالم است. شاعر با اشاره به ذات خداوند به عنوان یگانه حقیقت، از وحدت عالم و دریای عشق الهی سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به گذر از تمایلات دنیوی و رسیدن به معرفت دارد.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۳۳ - نیست جز ذات خدا پیدا و پنهان هیچکس

نیست جز ذات خدا پیدا و پنهان هیچکس
حق شناسان دو عالمرا همه یکحرف بس ۱

همچو نی بنواخت جانرا صبح یار لب شکر
از لب جان بخش نائی می زند جانها نفس ۲

آمد از امکان و واجب کاروان سالار غیب
ناله اشیا بود در کاروان بانگ جرس ۳

دوش در شهر دل ما دزد رو آورده بود
دیدم آن شه را که هم خود زد بود و هم عسس ۴

گفتمش دزدی چرا ای پادشاه انس و جان
گفت گوهر را ز چشم غیب میپوشم نه خس ۵

با دوزخ شهمات خواهم کردنش در عرصه گاه
کز دو زلف خویش طرحش داده پیل و فرس ۶

شش جهة غرق است در دریای وحدت خشک لب
قطره ها را در محیط عشق نبود پیش و پس ۷

فاذکر و نی گفت اول یاد کرد آخر ز ما
بیش از این ما را از آن حضرت نباشد ملتمس ۸

کوهیا بر چرخ چارم رفت چون عیسی بدم
دل که بگذشت از خیال شهوت و حرص و هوس ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - حق دمید اندر تن آدم نفس
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - عشق داریم بدیدار تو ایجان بهوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.